Luwig II van MKS

Jeroen Willems als Ludwig II is geweldig. Hij weet overtuigend subtiel de gekte van Ludwig II vorm te geven in een regie Ivo van Hove bij de MKS. De voorstelling gaat over het leven van Ludwig II van Beieren. De koning die verliefd was op de muziek van Wagner. Vrolijk was het niet in die tijd aan het hof, dat wordt wel duidelijk. Als een Shakespeariaans koningsdrama onthult zich het verhaal over een koning die het volk met kunst beter wilde maken Maar daar was geen tijd en ruimte voor, oorlog en staatszaken vroegen meer aandacht. Echter daar wilde Ludwig zich niet mee bezighouden. Langzaam maar zeker zakt hij weg in zijn gekte. En aan het einde pleegt hij zelfmoord. Opnieuw een topvoorstelling van de MKS.

Wij zijn blij

Het meest opvallende aan de voorstelling van 'Wij zijn blij' is dat de grote zaal van de Rotterdamse Schouwburg helemaal is ingepakt in gele stof. Het onderscheid tussen podium en zaal is weg, alleen het tweede balkon is herkenbaar en wordt gebruikt als orkestbak. We zitten aan de randen van deze enorme ruimte. Vanuit een gat in de grond komen spelers en Rotterdammers naar boven om zich te laten zien. Blij is het thema dat is uitgewerkt in het blij worden van je hobby: Korfbal, theater, zingen, bewegen. Vooral door dingen te doen word je blij lijkt de boodschap. De teksten van de drie Ro-theater acteurs gaan over blije en minder blije dingen. Het is een opkomen en afgaan van mensen die ik met verbazing bezie. Is dit de tegenbeweging die gemaakt wordt tegen het negativisme? Gewoon lekker je hobby doen en anderen verleiden dit ook te gaan doen? Ik weet het niet zo goed. Het was in ieder geval een bijzonder experiment maar ook een vreemde ervaring. Soms zelfs een beetje beschamend, wordt er nu om de mensen gelachen of lachen we de mensen die vol overgave hun hobby demonstreren gewoon uit? En dat vond ik dan weer een minder blije ervaring.

Winterreise van MKS

De Müncher Kammerspielle is voor een week neergestreken in Amsterdam. 180 meter vrachtwagen, windmachines en heel veel decor en spelers. We zien twee voorstellingen van de MKS. Eerder zagen we al een voorstelling in Munchen van hen. De eerste voorstelling die we zien is Winterreise onder regie van Johan Simons. Hij is bij het MKS de hoogste baas. Elfriede Jelinek schreef de teksten voor dit stuk.
Het is een geweldige ervaring om deze voorstelling te zien. De voorstelling laat zich bekijken zoals je een muziekstuk beluisterd. Het is qua tekst en spel overdonderend. Johan Simons heeft de toch wel ingewikkelde tekst van Jelinek tot een bijzonder intrigerende voorstelling gemaakt. Theater zoals je dat maar zelden ziet: rijk, beeldend en muzikaal en ook nog eens gespeeld door topacteurs.

Zhong 2

Ik zie woensdagavond de try-out van Zhong 2. Vorig jaar zagen we al de try-out van Zhong 1 in Rotterdam West. Het Wijktheater had toen een locatievoorstelling gemaakt. Zhong 2 is de reisversie van het locatieproject. De voorstelling gaat over drie zussen van wie de ouders op vakantie zijn. De ouders vertellen tijdens een skype sessie van het cruiseschip dat ze het restaurant over doen aan de dochters. Maar er blijken schulden te zijn. De schuldeiser is een ontzettend aardige donkere jongen. Eind goed al goed, de zus die in het circus werkt heeft de oplossing. Vooral grappig zijn de tussendoor filmpjes. Er zitten een aantal leuke elementen in die ik herken van Zhong 1 maar de spelers moeten nog wel in het verhaal groeien. Dit weekend spelen ze in Gent en later dit jaar in Bristol. Waarschijnlijk ook nog een paar keer in Rotterdam dit jaar.

Repeteren voor Gods Wezen

Met KRT werk ik aan de voorstelling Gods wezen. Een voorstelling waar in we vier van de tien geboden spelen op basis van de film Dekaloog van Kieslowski. Kieslowski vertelt aan de hand van een aantal verhalen over mensen die in dezelfde flat wonen over de tien geboden. We hebben er voor gekozen om niet alle geboden te doen maar een keuze te maken. De vier verhalen die we hebben gekozen gaan allemaal over familie. We spelen het eerste, vierder, vijfde en tiende gebod. Het zijn prachtige en ontroerende verhalen. Dinsdag hebben we ze voor het eerste achter elkaar gelezen. Zo kon ik een beeld krijgen van het geheel. Het is heftig, de verhalen gaan over grote emoties.
Aan het einde van de repetitie hebben we geluisterd naar de muziek die Huub en Patrick aan het maken en bedenken zijn voor de voorstelling. De eerste voorstellen zijn veel belovend. De voorstelling speelt begin juni dit jaar.

Museumnacht Rotterdam 2012

Gisterenavond hebben we 19 keer de voorstelling Space of taste gespeeld. We hadden elke keer een huis vol. Dat was leuk maar ook een uitputtingsslag voor de spelers.
Het was een vreemd verhaal over een vuurtoren die opeens een racket bleek en sneller dan het licht kon reizen. Aan het eind brak de revolutie uit en werd de internationale gezongen. Deze snelkookpan ervaring met een vreemde twist liet de bezoekers enigszins gepuzzeld achter. Ze hoefde dit keer geen moord op te lossen maar moesten wel schakelen tussen de verschillende tijden. Dat krijg je als je sneller dan het licht gaat.
Gelukkig kregen ze, zoals het hoort in bij het Havenmuseum, een stevig borrel en worst om het geheel te verwerken.
De samenwerking met het Havenmuseum en het GLR was weer geweldig.

Schuld en boete

Het is niet druk bij de voorstelling van Bonheur. Het spelen van een bewerking van een roman van Dostojevski levert in dit geval geen volle zalen op. De voorstelling begint opwindend. De steunbalken komen een voor een naar beneden. Dat is een spectaculair begin. Maar daarna is het een lange zit. Het verhaal is mooi. Het gaat over een man die denkt dat hij wegkomt met het doden van een woekeraarster. Soms denk ik even aan Dexter die ook moord maar dan gaat het om mensen die eerder anderen hebben vermoord.
Het verhaal is rijk maar het wil in deze uitvoering mij niet echt raken. De spelers doen zichtbaar hun best om dat wel over te brengen maar het bleef voor mij op afstand.